SORU:
KİMİLERİ TEVRAT VE İNCİL'DE TAHRİF
BULUNDUĞUNU İLERİ SÜRÜYORLAR. BU
KONUDA YANITINIZ NEDİR?
BAYAN R. IRAK

TEVRAT
VE İNCİL'İN
DEĞİŞMEZLİĞİ
İSKENDER CEDİD
ESENLİK YOLU - RIKON - İSVİÇRE

İÇİNDEKİLER
GİRİŞ
I	KUTSAL KİTAB'IN OLUŞUMU
II	VAHYİN TANIKLIĞI
III	PEYGAMBER VE ELÇİLERİN TANIKLIĞI
IV	TEVATÜRÜN TANIKLIĞI
V	ESKİ NÜSHALARIN TANIKLIĞI
VI	ESKİYAZMALARIN TANIKLIĞI
VII	ARKEOLOJİNİN TANIKLIĞI
VIII	İSLAM'IN TANIKLIĞI
IX	SORULMASI GEREKEN
X	TAHRİF       KONUSUNDA       MÜSLÜMAN
BİLGİNLERİN SÖZLERİ
YARIŞMA
TITEL: DIE    UNFEHLBARKEIT    DER    THORA    UND    DES
EVANGELIUMS
THE INFALLIBILITY OF THE TORAH AND THE GOSPEL
TÜM HAKLARI MAHFUZDUR
ESENLİK YOLU • PK : 66   CH-8486 RIKON • İSVİÇRE

GİRİŞ
Bundan binlerce yıl önce Allah, Musa
aracılığı ile Yahudilere şu buyruğu verdi: "Size
verdiğim buyruklara ne katın ne de eksiltin. Ama
size bildirdiğim Tanrınız Rabb'in buyruklarını
tutun.,, (Tesniye 4:2).
Aynı buyruk adı geçen kitapta yinelenir:
"Sana buyurmakta olduğum her sözü yerine
getireceksin. Üzerine bir şey katmayacaksın.
Ondan eksiltmeyeceksin.,, (Tesniye 12:32)
Yüzyıllar sonra Bilge Süleyman, Kutsal
Ruh'un esinlemesiyle şu tanıklığı yazdı: "Allah'ın
her sözü denenmiştir. Kendisine sığınanlara
kalkandır. O'nun sözüne bir şey katma. Yoksa
seni azarlar ve yalancı çıkarsın (Süleyman'ın
Meselleri: 30:5-6).
Kutsal Kitabın, sonunda ise şu şiddetli
uyarıyı okuyoruz: "Bu kitabın peygamberlik
sözlerini duyana tanıklık ederim ki eğer bir adam
bunlara bir şey katarsa, Allah bu kitapta yazılmış
olan belaları, ona katacaktır. Eğer bir adam bu
peygamberlik kitabının sözlerinden çıkarırsa,
Allah bu kitapta yazılmış olan yaşam ağacından
ve  Kutsal  Kentten  onun  payını  çıkaracaktır.,,

(Vahiy 22:18-19). Artık bu açık uyarılardan sonra
hiç inanan birisi Tanrı'nın kendisine içten
bağlananlar için hazırladığı tüm ruhsal
bereketlerden, Kurtuluş ve sonsuz yaşamdan
yoksun kalmayı göze alıp Tanrı sözünde tahrife
yeltenebilir mi? İnanmayanlara gelince, bunu
yapmalarına olanak yoktur. Çünkü akıllarına estiği
gibi bozup değiştirmek için yeryüzüne dağılmış
binlerce nüshayı bir araya getirmeleri mümkün
değildir.
Ne acıdır, son zamanlarda kimileri Mesih'in
tertemiz elçilerini, kendilerine emanet edilen İncil'i
değiştirmekle suçluyorlar. Bu ise yalnızca Kutsal
Kitaplara değil Kuran'a da hakarettir. Çünkü
Kuran, elçilerin güvenilirliğine tanıklık etmekte,
Onlara "Tanrı'nın Yardımcıları,, lakabını vermek-
tedir. (Âl-i İmran 52).
Kutsal Kitab'ın her türlü bozukluk ve
değiştirmeden uzak olduğuna ilişkin kanıtlar
çoktur. Bunlara sırasıyla gelecek bölümlerde
değineceğiz.

I
KUTSAL KİTABIN OLUŞUMU
Tanrı, yüce Kitab'ını hikmet ve anlayışla
oluşturmaya son derece büyük bir özen
göstermiştir. Eski Antlaşmayı inceleyen biri,
Kutsal Kitab'ın bu bölümünün üç dönemde
tamamlandığını, yine Kutsal Kitab'ın kendisinin
duyurduğunu görecektir.
Birinci Dönem, Adem'den Musa'ya Dek: Tanrı
tarafından vahyolunmuş olan Kutsal Kitap
Tanrı'nın Adem'e buyrukta bulunduğunu,
adlandırması için kır hayvanlarını, kuşları yanına
getirdiğini bildiriyor. (Tekvin 2:15-19). Ancak bu
ifadeler bize, Tanrı'nın başlangıçta insanla nasıl
konuştuğunu haber vermiyor. Bu yüzden çokları
bu konuda bir kehanette bulunabilmek için aklına
başvurmakta, hayal gücünü çalıştırmaktadır.
Aradaki binlerce yıllık mesafeyi unutarak.
Kutsal Kitaplar da, Tanrı'nın insanlara
yaptığı duyurular için belli bir tarih vermemektedir.
Bununla birlikte bu kitapların metinleri sonuç
çıkarmada bize yardımcı olabilir. Örneğin Tekvin
Kitabının beşinci bölümünde adı geçen Hanok için
Elçi Yahuda, Adem'den sonra yedinci peygamber

diyor. Kutsal Kitap O'nun Tanrı ile yürüdüğünü
bildiriyor.
Şüphesiz bu peygamber, geçmiş haberleri
biliyordu. Gene O, Kutsal Kitab'ın zincirine göre
Adem'i tanımış, O'nunla konuşmuştu. Hanok'un
oğlu Metuşelah'ta "soyları içinde doğru ve iyi,,
olup "Allah ile yürüyen,, Nuh'un zamanına dek
yaşadı. Yine herkesin kabul ettiği gibi iyilik ve
gerçeğin öğütçüsü Nuh, kutsal haberleri tufan
sonrası nesillere ulaştırmıştır. (II Petrus 2:9).
Nuh'un oğlu Sam, İbrahim'in zamanına
kadar yaşadı. (Tekvin 10:21, 11:10-26). Kutsal
Kitap bize kutsal haberlerin İbrahim'e bildirildiğini
duyuruyor: "Kutsal yazı Tanrı'nın, diğer ulusları
imanlarına göre aklayacağını öngörerek İbrahim'e
bütün uluslar sende kutsanacaktır müjdesini
önceden verdi.,, (Galatyalılara 3:8).
Bu ayet, İbrahim'in geçmiş olaylara değgin
önemli verilere sahip olduğunu vurgulamaktadır ki
O da, bu bildiklerini çocuklarına aktarmıştır.
"Kendisinden sonra oğullarına ve evi halkına iyilik
ve adalet yapmaları için Rabbin yolunu
gözetmelerini emretsin diye O'nu tanıdım. Ta ki
Rab İbrahim'e söylediklerini yerine getirsin.
(Tekvin  18:19) Görülüyor ki  İbrahim ile Musa

arasındaki bağı bulmak için fazlaca uğraşmaya
gerek yok.
İkinci Dönem, Musa Kuşağı: Kutsal
Kitap'ta "çıkış,, bölümü ile olaylar daha özenli
kaydedilmektedir. Çünkü Tanrı, unutulmasın diye
Musa'ya bunu emretmiştir. "Rab, Musa'ya dedi :
Bunu, anılma olarak kitaba yaz ve Yeşu' un
kulağına koy! çünkü Amalek'in adını yeryüzünden
büsbütün sileceğim. (Çıkış 17:16).
Adı geçen kitapta, Musa'nın ahit kitabını
alıp halka okuduğunu görüyoruz. (Çıkış 24:7)
Musa, Tevrat'ın yazımını bitirince Tanrı'nın ahit
sandığını taşıyan Levililere buyurup dedi: Bu yasa
Kitab'ını alın. O'nu üzerinize tanık olması için
Allah'ınız Rabbin ahit sandığının yanına koyun.,,
(Tesniye 31:24-26).
Üçüncü Dönem, Yeşu'dan Malaki'ye
Dek: Tanrı Yeşu'a şöyle buyurdu : Bu Yasa Kitab'ı
ağzından ayrılmasın. Onda yazılmış olanların
tümüne uygun olarak davranmak için Onu gece
gündüz düşün.,, (Yeşu 1:8), "Yeşu bu sözleri
Allah'ın Yasa Kitab'ına yazdı.,, (Yeşu 24:26).
"Samuel krallığın düzenini halka söyleyip
kitaba yazdı ve Rabbin önüne koydu.,, (Samuel
10:26).

Yazar Şafan, ünlü kâhin Hılkiya'nın
buyruğu ile Kutsal Kitab'ı okuduğunda bu
olağanüstü Kitap Kral Yoşuya'nın son günlerinde
ruhsal bir devrim yarattı. (II. Krallar 22:8-13).
İşaya peygamber Kutsal Kitab'ın sağlamlığını
vurgulayarak O'nu tekrar okumaya başlamaları
için halkı uyardı: "Rabb'in Kitabında araştırın ve
okuyun. Bunlardan hiç birisi kaybolmayacak.
Hiçbirinin eşi eksilmeyecek. Çünkü O'nun ağzı
buyurdu. O'nun Ruh'u onları topladı. (İşaya
34:16). Aynı şekilde Yeremya peygamber de
peygamberlik sözlerini kitaba yazması için
Rabden buyruk aldı: "Kendin için bir kitap tomarı
al. Yoşiya'nın günlerinden sona söylediğim bu
güne kadar, İsrail'e, Yahuda'ya ve tüm halklara ne
söylemişsem hepsini yaz.
Daniel peygamber de Kutsal Kitab'a
tanıklıkta bulunmuştur. "Ben Daniel, Yeruşalim'in
yıkım süresinin dolması için Rab tarafından
Yeremya peygambere bildirilmiş yılların sayısını
kitaplardan anladım : Yetmiş yıl.,, (Daniel 9:2).
İran kralı Artahşaşta zamanında Ezra ve
Nehemya, kendilerini Rabbin şeriatine verdiler.
Ezra Allah'ın verdiği Musa şeriatinde usta bir
yazıcıydı. (Ezra 7:1-10). Nehemya'nın kitabında
da şunları okuyoruz: Tüm halk tek bir beden gibi
8

su kapısının karşındaki alana toplandı.. . Yedinci
ayda, Kahin Ezra, kadm-erkek anlayabilen
herkesin önüne şeriatı getirdi. . . Sabah ışığından
öğleye kadar O'ndan okudu.,, (Nehemya 8:1-3).
"Zekeriya'ya Rabbin sözü geldi: Orduların
Rabbi buyuruyor, doğru hükmedin. Herkes
kardeşine iyi, merhametli olsun .. . Ama onlar
dinlemek istemediler. Ordular Rabbi'nin pey-
gamberler yolundan Ruhu aracılığıyla gönderdiği
şeriatı ve sözleri dinlememek için yüreklerini
elmas gibi sertleştirdiler.,, (Zekarya 7:8-12).
Malaki ise "Anılma Kitabı,, dediği Kutsal
Kitap'tan şöyle söz ediyor: "O zaman, Rab'den
korkanlar birbirlerine şöyle dediler: Rab dinledi,
işitti. Rab'den korkup adını düşünenler için O'nun
önünde bir anılma kitabı yazıldı.,, (Malaki 3:16).
Şimdiye dek anlatılanlardan şu anlaşılıyor:
Rab, insanın iyiliği için yazacakları peygamberlik
sözlerini nesiller boyunca elçilerine bildirerek
Kutsal Kitab'mı ortaya çıkarmıştır. O halde istemi
ve verdiği sözler uyarınca, bu diri Tanrı'nın
bildirdiği yasalarını koruması gerekir.

10

VAHYİN TANIKLIĞI
A - Tanrı'nın, Sözünün Yok Olmayacağına
Değgin Tanıklığı
Kutsal Kitap'ta, Tanrısal sözün yok
olmayacağına, değişmeyeceğine değgin bir dizi
duyuru ve vaad bulunmaktadır.
"Merhametimi geri almam, doğruluğumu
yalana döndürmem, verdiğim sözü bozmam,
dudaklarımdan çıkanı değiştirmem.,, (Mezmurlar
89:34).
"Çünkü doğrusu size derim : Bütün bu
şeyler oluncaya kadar bu soy kaybolmayacaktır.
Gök ve yer geçip gidecek ama, benim sözüm
geçmeyecektir.,, (Matta 24:34-35).
Kutsal Kitap geçerliliğini yitirmez." (Yu-
hanna 10:35).
B - Tanrının Peygamberlerine Tanıklığı
Hoşea peygambere: "Peygamberlere
söyledim, rüyetleri çoğalttım, peygamberler
aracılığı ile örnekler kullandım.,, (Hoşea 12:10).
11

Yeremya peygambere: "Onlardan korkma!
Çünkü seni kurtarmak için ben seninleyim. Rab
bana, işte sözlerimi ağzına koydum, dedi.,,
(Yeremya 1:8-9).
İşaya peygambere: " Bana gelince, diyor
Rab, işte onlarla olan sözüm . . . Dudağına
koyduğum sözüm ne senin ne de neslinin
dudağından sonsuza dek ayrılmayacak.,, (İşaya
59:21).
Hezekiel peygambere: "İnsanoğlu ayak
üzerine dikil de seninle söyleşeyim . . . Seni, İsrail
oğullarına, asi halka gönderiyorum. Onlar asi bir
ev olsalar da ne sözlerinden kork ne de
yüzlerinden yıl! Onlara benim sözlerimi söyle.,,
(Hezekiel 2:1-8).
Malaki peygambere: "Orduların Rabbi
diyor,,, bu emri size Levi ile ahdim olsun diye
gönderdiğimi bileceksiniz. O'nunla olan ahdim
yaşam ve barış içindi. Onları, kendisine, korksun
diye verdim ve benden korktu ... Doğrunun
şeriatı onun ağzında idi.,, (Malaki 2:46).
Zekarya peygambere: „Peygamber kul-
larıma buyurmuş olduğum sözlerim ve yasalarım
atalarınıza erişmedi mi? Dönüp, Orduların Rabbi,
dediler, işlerimize göre bize ne yapmayı
düşündüyse öyle etti.,, (Zekarya 1:6).
12

Ill
PEYGAMBER VE ELÇİLERİN
TANIKLIĞI
Tanrının peygamberleri ve elçileri tanıklık
etmektedirler ki, Tanrı, onlarla konuşmuş, insanlar
için ölümsüz bir yasa olmak üzere peygamberlik
sözleri ve öğretiler kaleme almalarını esinlemiştir.
Davud: "Rabbin Ruhu benim aracılığımla
söyledi, O'nun sözü dilimin üzerindeydi.,, (II
Samuel 23:2).
İşaya: "Tüm insanlar ota benzer. Ot kurur,
çiçek solar. Fakat Allah'ımızın sözü sonsuza dek
durur.,, (İşaya 40:6-8).
"Rabbin kitabında araştırın, okuyun.
Bunlardan hiçbir şey kaybolmayacak, hiçbirinin
eşi eksilmeyecek. Çünkü O'nun ağzı emretti,
O'nun Ruhu onları topladı.,, (İşaya 24:16).
Yeremya: Bana Rabbin sözü geldi:
"Yeremya ne görüyorsun?,, Bir badem dalı
görüyorum, dedim. Rab, iyi gördün ben de
sözümdeyim, gerçekleşmesi için bekliyorum
dedi.,, (Yeremya 1:11-12).
13

Hezekiel: "Bana Rabbin şu sözü geldi:. . .
Sen Adem oğlu, İsrail evine seni bekçi koydum.
Sözü benim ağzımdan işitecek, onları benim
tarafımdan sakındıracaksın.,, (Hezekiel 33:1-7).
Rab İsa öğrencilerine diyor ki: "Konuşanlar
siz değilsiniz, ama Babanızın Ruh'udur içinizde
konuşan.,, (Matta 10:20).
Pavlos: "Biz dünyanın ruhunu değil, Allah
tarafından bize bağışlanan şeyleri bilelim diye
Allah'ın Ruh'unu aldık. Bunları insan bilgeliğinin
öğrettiği söz ile değil, ruhsal şeyleri ruhsal sözlerle
birleştirerek Ruh'un öğrettiği söz ile ko-
nuşuyoruz." (I Korintoslulara 2:12).
Petrus: "Allah'ın diri ve kalıcı sözü
aracılığıyla yeniden doğmuş olarak birbirinizi
yürekten çokça sevin. Çünkü tüm insanlık ot gibi,
insanın tüm yüceliği otun çiçeği gibidir. Ot kurur,
çiçeği düşer. Ama Rabbin sözü sonsuza dek
durur.,, (I Petrus 1:23-25).
"Kitabın hiçbir peygamberliği özel yorum
türünden değildir. Çünkü, hiçbir peygamberlik
insan istemi ile gelmemiştir. Ama insanlar Kutsal
Ruh'un esinlemesi ile Allah'tan söylediler.,, (II
Petrus 1:20-21).
14

IV
TEVATÜRÜN1 TANIKLIĞI
Tarihin bize bildirdiğine göre habercilerin
çağdaşı olan, yada onlardan sonra kilisenin
yönetimini ele alan din önderleri vaazlarında ve
eserlerinde Kutsal Kitap'tan, özellikle İndilerden
alıntılar yapmışlardır. Çünkü, bu kişilerin Kutsal
Kitabın Tanrı tarafından yazdırıldığında ve
kesinlikle bozulmayacağında en küçük bir
şüpheleri bile yoktu.
Onlardan bazıları şunlardır:
Clement: Roma piskopusu. Haberci Pavlos ile
birlikte çalışıyordu. (Filipililere 4:3).
Dionysius: Korintos piskoposu. Ölüm ta-
rihi : 100.
Hermas: Pavlos'un çağdaşı. İçinde Yeni
Ahit'ten çokça alıntıda bulunduğu üç ciltlik bir eser
yazdı.
1 Tevatür, yalan söylemeleri olanaksız bir kalabalık
tarafından yapılan bilgi aktarımına denilir. Uzak ülkeler, önceki
hükümdarlar hakkındaki bilgimiz bu türdendir. Bu yoldan kazanılan
bilginin doğruluğundan şüphe edilmez.
15

İgnatius: Mesih'in göğe yükselişinden
otuzyedi yıl sonra Antakya'ya piskopos tayin
edildi.
Şehit Polycarp: Haberci Yuhanna'nın
öğrencisi. İzmir'e piskopos olarak atandı. 166 da
şehit oldu. İncil'den parçalarla dolu küçük bir
kitabından başka hiçbir eseri bize ulaşmadı.
Miladi ikinci yüzyıl önderleri de öğretilerini
desteklemek için Kutsal Kitap'tan alıntılar yaptılar.
Onlardan bazıları:
Papias: Phrygia'da, Hierapolis (Pamuk-
kale) kilisesine piskopos tayin edildi. 110 yılında
tanınmaya başladı. Polycarp ile karşılaştı. Kutsal
Kitab'a altı ciltlik bir tefsir yazdı.
Papias, İnciller kiliselerde Yunanca olarak
bol mikdarda vardı, diyor. Papias ayrıca müjdeci
Markos ile Pavlos'un arkadaş olduğuna, Markos
İncil'inin Mesih inanlıları arasında okunduğuna
tanıklık eder.
Şehit justiny: İsa'dan sonra 89 yılında
doğdu. İmana gelmeden önce putperest bir filozof
idi. O'nu, Mesih inancına getiren, yalnızca
doğruyu araştırmasıydı. Bu ünlü düşünür Mesih
16

inancını savunmak için birçok kitap yazdı. O, bu
eserlerinde dört İncil'den de yararlanmıştır.
Bir eserinde Roma, İskenderiye ve Efes'te
ki kiliseleri ziyaret ettiğini, Mesih inanlılarının
kiliselerde İncil'leri okuyarak ibadet ettiklerini
anlatıyor.
Hegius: justiny'den otuz yıl sonra tanındı.
Filistin'den kalkıp Roma'yı ziyaret etmesi, burada
birçok piskoposu tanıması nedeniyle tanıklığının
büyük önemi vardır. "Mesih inanlılarının,, diyor,
"her yerde Yasa ve Rab İsa'nın doğrultusunda tek
bir öğretiyi yaydıklarını gördüm.,,
İraneus: Yunan asıllıdır. 140 yılında
Anadolu'da doğdu. Polycarp ve haberci Yu-
hanna'nın öğrencisi oldu. Çalışmalarının
merkezi olan Lyon'a, 177 de şehit olan Bonitus'tan
sonra piskopos tayin edildi.
İncil'lerden alıntılarla doldurduğu bir
kitapçık yazdı. Bir bölümünde şöyle diyor : Biz,
kurtuluşumuzu yalnızca bize İncil'i aktaranlardan
kabul ettik. İncil öğretisini ilk kez yayan, daha
sonra da onu imanımızın temeli olması için
Tanrı'nın istem ve dileği ile yazanlar onlardır.,,
17

"Şöyle ki; Mesih'in dirilmesinden sonra
Tanrı, elçilere Kutsal Ruh'un gücünü verdi.
Böylece her şeyi eksiksiz anladılar, dünyanın en
uzak köşelerine gidip insanlara "göksel esenliği,,
müjdelediler. Herbirinin yanında Tanrı'nın İncil'i
vardı.
Petrus ve Pavlos Roma'da esenlik İncil'ini
vaazedip kiliseyi kurarlarken Matta Yahudiler için
kaleme aldığı İncil'ini bitirdi. Petrus ve Pavlos'un
ayrılmalarından sonra Markos, öğrencisi ve
arkadaşı, Petrus'un vaazlarının özeti durumunda
olan İncil'ini yazdı.
Lukada aynı şekilde İncil'i, arkadaşı
Pavlos'un vaazına göre yazdı. Daha sonra Rabbin
sevgili öğrencisi Yuhanna, Efes'te bulunduğu
sırada kendi İncil'ini yazdı.,,
Bu bilgin sözlerini şöyle sürdürüyor: "Elçi-
lerin aktardıkları öğretiler, dünyanın her köşesine
yayıldı. Doğruyu araştıran kişi her kilisenin bu
öğretileri koruyup kutsal saydığını görecektir . . .
Elçilerin bu kiliselere atadıkları önderler, daha
sonra bunların yerine geçenleri burada sayabiliriz.
Biz kiliseye ilişkin rivayetleri, elçilerin yaydığı
öğretileri işte bu haber zinciri kanalıyla aldık.,,
18

İskenderiye Piskoposu Clement: İreneus'-
tan onaltı yıl sonra doğdu. Bütün kiliselerin dört
İncil'e inandığına tanıklık etti. Bu araştırıcı bilgin
öğretisinde ve eserlerinde İncil'lerden sık sık
kanıtlar getirdi.
Tertullian: İsa'dan sonra 160'da doğup 220
yılı dolaylarında vefat etti. Elçiler hakkında şöyle
diyor: Yuhanna ve Matta imanı öğretirler. Ar-
kadaşları olan Luka ve Markos ise bize can
verirler. Pavlos'un Korintos, Galatya, Efes, Filipi
ve Selanik'te, Petrus ve Pavlos'un Roma'da
kurdukları kiliseleri saydıktan sonra şöyle devam
ediyor: "Dört İncil, başlangıçtan beri kilisenin
elindedir. Biz Mesih inanlıları Kutsal Kitab'ı
okumak, imanımızı beslemek ve kutsal sözle dua
etmek için bir araya geliriz.
Sonuç
1.	Gerek    elçilerin    çağdaşı,    gerekse
onlardan sonra gelenler olsun, Mesih inancının
önderleri  Kutsal  Kitaplardan alıntılarda bulun-
makta, konuşmalarında Kutsal Kitab'ın tanıklığına
başvurmaktaydılar.
2.	Bu ise gösteriyor ki, onlar anlaşmazlığa
düştükleri konularda Kutsal Kitab'ın son söz sahibi
olduğuna kesin bir biçimde inanmaktaydılar.
19

3.	Kutsal Kitab'ı genel toplantılarda okuyor
ve açıklıyorlardı.
4.	Onlar,   müjdecilerin,   Kutsal   Ruh'un
esinlemesiyle tam bir uyum içinde olduklarını
vurgulayarak Kutsal Kitap için ciltler dolusu tef-
sirler kaleme aldılar.
20
5.	Başlangıçtan beri Mesih inanlıları, farklı
ulus ve mezheplerine karşın bu Kutsal Kitaplar'a
inanmışlardır.

V
ESKİ NÜSHALARIN TANIKLIĞI
Bugün Mesih inanlılarının elinde, tarihi,
İslam'dan yüzyıllarca önceye giden yazma
nüshalar bulunmaktadır.
İskenderiye Nüshası: İskenderiye kentinde
yazıldığı bu adı almıştır. Nüshaların arasında ilk
yeri alır. Constantinople partiği Cyril Lucar bu
nüshayı iskenderiye patriği iken yanında getirmiş,
1628 yılında İngiltere kralı Charles l'e hediye
etmiştir. Nüsha Yunanca olup Eski Sözleşme'ye
kadar Kutsal Kitab'ın tüm bölümlerini içerir. Birinci
sayfada, nüshanın İsa'dan sonra 325 yılında
Tagla adında Mısırlı bir kadın tarafından yazıldığı
yolunda bir yazı bulunmaktadır ki bunun hemen
üstünde Patrik Cyril, verilen tarihin görüşünce
doğru olduğunu belirtmiştir. Kalın uçlu bir kalemle
yazılmış olup her sayfa ellişer satırlık iki bölüme
ayrılmıştır. Halen Londra'da British Museum'da
korunmaktadır.
Vatikan Nüshası: Vatikan Kütüphanesinde
korunduğu için bu adı almıştır. Son derece güzel
bir parşömen kağıdına, sıradan bir el yazısı ile
kaleme alınmıştır. Sayfalar her biri 42 satırlık üç
bölüme ayrılmıştır. Yunanca olup Kutsal Kitab'ın
21

tamamını   içerir.   Bilginler,   milattan  sonra 300
dolaylarında yazıldığına inanıyorlar.
Sina Nüshası: Yaşça Vatikan nüshasına
denk, belki ondan da eskidir. Metin karşı-
laştırmasında büyük önemi vardır. 1844 yılında
Alman bilgin Tischendorf tarafından Sina'da
Azize Katerina manastırında bulunması nedeniyle
bu adı almıştır. Her sayfa dört bölüme ayrılmıştır.
Bulan kişi tarafından Rusya kayzerine hediye
edilmiş, Bolşevik devrimine kadar Rusya'da
kalmış, daha sonra da bugün korunmakta olduğu
British Museum'a gönderilmiştir.
Efraim Nüshası: Paris Ulusal Kitaplığında
korunmaktadır. Yunancadır ve Kutsal Kitab'ın
tamamını içerir. Ayrımsız, işaretsiz bir biçimde
yazılmıştır. Her sayfanın başındaki harf diğer-
lerinden büyüktür. Miladi 450 yılı dolaylarında
yazıldığına inanılmaktadır.
Bütün bu nüshalar, Kuran'ın da ta-
nıklığından sonra tahrif savını çürütmemizi
mümkün kılmaktadır. Çünkü bunların hepsi
Kuran'dan önce yazılmıştır ve bugün elimizdeki
metinle aralarında en küçük ayrım bile yoktur.
22

VI
ESKİ YAZMALARIN TANIKLIĞI
a)	Kumran    Yazmaları:    1947   yılında
Ürdün'deki    Kumran    mağaralarında    bulunan
hazineler arasında, bir takım yazmalar da vardı.
Deri    üzerine    yazılmış    olan    bu    yazmalar
İbranîceydi   ve   İşaya   peygamberin   kitabının
tamamını içeriyordu.
Yazım biçimi ve dil özelliklerinden anla-
şıldığına göre bu yazmalar milattan önce ikinci
yüzyılda yazılmıştır. Yazmaları inceleyen
bilginler, elimizdeki metin ile onlar arasında fark
olmadığını söylemekteler.
Kumran mağaralarında, Levililer, Eyüp,
Mezmurlar ve Habakkuk kitaplarından oluşan bir
nüsha daha bulundu. Bu yazmaların da elimizdeki
kitaplara uygun olduğu görüldü. Aynı yerde bu
yazmaların yanı sıra Ester kitabı dışında Eski
Andlaşma'nın bütün kitaplarını içeren bir liste
bulundu.
b)	Arsoinoe   Yazmaları:    1877   yılında
Kahire'nin güneyine düşen Arsoinoe'de kuma
gömülü olarak papirüs yapraklarına yazılı birçok
belge bulundu. Bu belgelerin arasında, yazım
23

tarihi tarihçiler tarafından İsa'nın doğumundan
sonra 125 olarak belirtilen ve elimizdeki nüsha ile
arasında en küçük bir fark bulunmayan bir
Yuhanna İncil'i de ele geçmiştir.
c) Sina Yazmaları: Daha yakınlarda, Sina
Azize Katerin manastırında, yazım tarihi beşinci
yüzyıldan öncelere uzanan Süryanice dört İncil
nüshası bulundu. Bu nüsha, Mesih imanlılarının
ikinci yüzyılda yapmış oldukları bir çevirinin
kopyasıdır. Bugün eldeki İncil'le arasında ke-
sinlikle fark yoktur.
Kazı çalışmaları ve bunların sonucunda
bulunan eski yazmalar, Kutsal Kitab'ı akla
durgunluk verecek ölçüde desteklemiştir. Çünkü
Kutsal Kitab'ın tarihe bu denli harfi harfine uygun
olması, kolaylıkla kabul edilebilecek bir şey
değildi. Daha, yeni buluşlar bekliyoruz. Bilginler
bu konuda hayli çaba harcamaktalar. Kanıtlar
gösteriyor ki artık İncil'e yada yazıldığı tarihe itiraz
edecek kişinin söylemeye sözü yoktur.
Arkeoloji bilgini Dr. Albright şöyle diyor: Biz
Kumran bulguları sayesinde şunu kesinlikle
söyleyebiliriz: Yeni Andlaşma, öncekilerin
bilgisiyle yazılmış, Mesih ve elçilerinin öğretilerini
içeren  Yeni  Andlaşma'nın  ta kendisidir.  Tüm
24

25
bunların  yazım  tarihi   miladî 28  ile  80 yılları
arasıdır.

VII
ARKEOLOJİNİN TANIKLIĞI
Kutsal Kitaplar eskiden beri inançsızların,
sapıkların saldırılarına hedef olmuştur. Çünkü
Kutsal Kitap onların düşünceleriyle çatışmakta,
ayıplarını ortaya dökmektedir. Bu yüzden çokları,
eski eserlerde, yazmalarda ve işlemelerde Kutsal
metinlere aykırı noktalar bulmaya çalıştılar. Ancak
buluşlar, heveslerini kursaklarında bıraktı. Araş-
tırıcıların Filistin ve Mezopotamya'da buldukları
işleme ve kazı-yazıların tümü, Kutsal Kitap'ta
anlatılanları doğrulamaktadır. Öyle ki, birçok
inançsız bunu görünce imana gelmiştir.
Araştırıcılar arasındaki yaygın kanı milattan önce
450 yılına kadar Filistin'de yazının kullanılmadığı
yolunda idi. Onlara göre Musa ve birçok Eski
Andlaşma peygamberi, kitaplarını kendi elleriyle
yazmamışlardı. Gene inançsızların iddiasınca
Tevrat yazıcıları doğu uygarlığını Kabul edilmesi
olanaksız bir biçimde abartarak anlatmışlardı. Bu
kitaplarda anlatılanlar eski tarihçilerin anlat-
tıklarına ters düşüyordu.
Ancak son buluşlar onların bu teorilerini
olduğu gibi çürüttü. Çünkü buluşlar, Kutsal Kitab'ı
Mısır, Babil ve Asur uygarlıkları konusunda
desteklerken   Sennacherib,   Tiglath   Pileser  ve
26

Nebuchadnazzer haklarında verdiği bilgileri de
doğruladı.
Bu buluşların, üzerlerine Musa, Yeşu.
Ezra ve diğerlerinin kullandığı harflerle kazınmış
levhalar görme fırsatı vermesi gerçekten
sevindiricidir. Böylece yazının günümüzde olduğu
gibi İbrahim, Musa, Eyüp ve Nehemya'nın
zamanında bilindiğini kesin olarak biliyoruz.
Mesih'in "taşlar konuşacak,, sözünün
gerçekleştiğini zamanımızda görmek bizi mutlu
kılmaktadır. Gerçekten de Kutsal Kitab'ın sözünü
ettiği önemli olayların çoğunun kaydedildiği taşlar
konuştu.
1) Yaratılış Öyküsü: Babil ve Asur yazıtlarının bir
kaç sözcük farkı dışında tamamen Kutsal Kifab'a
uygun olarak verdiği yaratılış hakkındaki bilgiler
şaşırtıcı bir olaydır. Kutsal Kitap şöyle diyor: "Allah
daha büyük olanı gündüze, küçüğü de geceye
hükmetsin diye iki büyük ışık ve yıldızlar yaptı,,
(Yaratılış 1:16). "Allah nebula ve yıldızları yaptı,,
(Babil Yazıtları). "Allah cinslerine göre sığırları ve
sürüngenleri yarattı,, (Yaratılış 1:24). Babil
yazıtlarına göre ise bu hayvanları Tanrılar kurulu
yarattı. "Rab Allah, yerin toprağından amadı
yaptı,,   (Yar.   2:7).   Babil   yazıtları   ise   Tanrı
27

Mardoh'un insanı et ve kemiklerden yarattığını
söylüyor.
2)	Çok Tanrıcılık: Kutsal Kitap, insanların diri
Allah'tan yüz çevirip birçok tanrıya kulluk etmeye
başladıklarını, bu nedenle peygamberlerin, insanı
tek tanrıya ibadet etmeye döndermek için çabalar
harcadığını bildiriyor. İnançsız bilginlerin iddia-
sına göre ise, İnsan başlangıçtan beri çok tanrılı
bir    inanca    sahipti.    Bu    teori    önde   gelen
arkeologlardan Oxford üniversitesi Asur etüdleri
bölümü profesörü Dr. S. Herbert tarafından red-
dedilinceye kadar birçokları tarafından benim-
sendi.   Bu   bilgin   diyor   ki:   "Sami   ve  Sümer
dinlerindeki tek Tanrı inancı, çok tanrıcılıktan önce
vardı.,,
Gene son buluşlar, bilim çevrelerinde
yaygın olan ve Yahudî dinindeki tek Tanrı
inancının yedinci ve sekizinci yüzyıl peygam-
berlerince duyurulmadan önce varolmadığı
yolundaki görüşü de çürütmüştür. Çünkü, birçok
yazıt, daha İbranîler Kenan yurduna girmeden
önce Musa'nın tek Tanrı inancına çağrıda
bulunduğunu vurgulamaktadır.
3)	Tufan Öyküsü: Arkeolojik çalışmalar,  Babil
kazılarından Tekvin kitabında anlatılanlara uygun,
28

olağanüstü bir tufan öyküsü sunmuştur. Hem
Tevrat hem de Babil metinlerinde tufanın Tanrısal
bir düzenle meydana geldiği, öykü kahramanının
dünyanın başına gelecek bir felaketten insanları
uyardığı, bu uyarıdan sonra kendisi ve ailesi için
bir gemi yaptığı, yaşamlarını sürdürmeleri için
gemiye beraberinde erkek, dişi her türden iki tane
olmak üzere hayvanlar aldığı, fırtına dinip gemi bir
dağın tepesinde durunca bu kişinin keşif için
kuşlar yolladığı, tufanın sonunda da Tanrıya
kurban sunduğu, Tanrının bu kurbanı kabul edip
ona güven verdiği anlatılmaktadır.
4)Keldanîler Ur'u: Irak topraklarında kazılar
yapılmadan önce, Kutsal Kitap bilginleri buralarda
bir zamanlar ortasında başkenti, köklü Lama olan
büyük bir uygarlık olduğunu bilmiyorlardı. Kazılar,
tarihin eski çağlarında bu bölgeye Sümerlilerin
gelip yerleştiklerini ve büyük bir uygarlık
kurduklarını bildiriyor. Dinlerine gelince, çok
tanrıcılığa inanıyorlardı ve her ailenin kendi özel
putu vardı. Bu durum Rahel'in, kocası Yakub ile
kaçmadan önce babası Laban'ın ilahlarını neden
çaldığını açıklıyor (Tekvin 31:28-32).
Kazılar bize göstermiştir ki, İbrahim
yalnızca bir bedevi kabilesinin şeyhi değil
Haran'da  oturan,   uygarlıkta  köklü  bir  ulusun
29

çocuğudur. Bu gerçek Kutsal Kitap metnine
tamamen uygundur (Tekvin 11:28-31). İbrahim'in
uzun yolculuğunu iyice araştırırsak, müminlerin
babasının, adları Kutsal Kitap'ta geçen Dosan,
Beyt-il ve Sekim şehirlerine uğradığını görürüz.
Filistin'de bulunan eserler aynı zamanda Kutsal
Kitap'ta sözü edilen ve O'nun zamanında insanla
dolu olan Ölü denizin güneyine düşen bölgenin
varlığını kanıtlamaktadır.
5)	Yusuf'un    Öyküsü:    Yusuf,    kardeşlerinin
acımasız tuzaklarına kurban düşmüştü. O'nu bir
Mısır kervanına sattılar. Ama, doğru olduğu için
Tanrı,    her    şeyi    onun    yararına    çalıştırdı.
Kendisinden ilgi ve beğeni gördüğü Firavun onu
hazine bakanı yaptı. Bu öykü, Yusuf'un çağdaşı
olan Alkob adında Mısır ilerigelenlerinden birinin
mezarında bulunan bir tabla ile güç kazandı.
Bilginler bu taş  levhada Yusuf'un zamanında
büyük bir kıtlık olduğunu, devletin bolluk vaktinde
hazine   bakanınca   depolanmış   ürünleri   halka
dağıttığını     okudular     ki     Tekvin     Kitabında
anlatılanlarla    arasında    fark    yoktur    (Tekvin
47:18-22).
6)	İbranîlerin Mısır'daki köleliği: Mısır'da tarihi
üçüncü Tuhutimis'e kadar uzanan ve İbranîleri
tapınağı inşa ederlerken resmeden kabartma bir
30

heykel bulundu. Ayrıca, duvarlarının uzunluğu on
ayak, güneş ısısı ile kurutulmuş çamurla karışık
tuğladan yapılmış birçok kalıntı ortaya çıkarıl-
mıştır. Bu da çıkış 5:7 de anlatılanları doğruluyor.
7)	İbranilerin Mısırdan Çıkmaları: 1888 yılında
Tellu'l-Amarina'da çivi yazısı ile yazılmış bir levha
ortaya çıkarıldı. Bu levha, Filistinliler tarafından
Firavun'a yollanmıştı. Ve kendisinden - anlamı
İbranîler demek olan - Abiro adında tenlikeli bir
ulusa karşı savaşmak üzere yardım diliyorlardı.
8)	Musa Ve Şeriat: Bazı bilginler arasında egemen
olan inanç, şeriatın Musa'yı izleyen bir zaman
dilimine ait olduğu idi. Ancak bilgin De Morgan
tarafından    1884    yılında    yapılan    kazı    ve
araştırmalar  Kutsal  Kitab'ın,   "şeriat  Musa  ile
verildi,, sözünü desteklemektedir. Bu araştırıcı,
Ester kitabında sözü edilen Şuşan sarayında çok
değerli yazmalar buldu. Bu yazmalar da Musa'nın
şeriatı   hakkında   Kutsal   Kitap'ta   anlatılanları
doğrulamaktadır.
9)	Bazı  Eski  Uluslar Hakkındaki  Kutsal Kitap
Öyküleri: Lazikiye'nin kuzeyine on mil uzaklıkta
bulunan Ra'su'ş-Şamra'da kuruluş tarihi milattan
önce 2000 olan Ugarit Kentinin kalıntıları ortaya
çıkarıldı. Bu kalıntılar arasında Kutsal Kitab'ın
31

Periziler. Hititler ve Hivitler hakkındaki anlattık-
larını doğrulayan yüzlerce levha bulundu.
32
10) Hititlerin Varlığını Kanıtlayan Mısır levhaları:
Yakın zamana kadar tarihçiler İbrahim'in, karısı
Sara'ya mezar yaptığı Makpela mağarasını
kendilerinden satın aldığı (Tekvin 23:21) Hit
oğullarının yaşayıp yaşamadıklarında şüphe
içindeydiler. Bu şüphe, arkeolojik Mısır lev-
halarında haberleri öğrenilinceye kadar sürdü.
Levhalardan birisi milattan önce 1287 yılında
Ramses II. ile onlar arasında Kadeş yakınlarında
meydana gelen bir savaştan söz eder.

VIII
İSLAMIN TANIKLIĞI
Kuran, Kutsal Kitapların sağlamlığına
tanıklık etmiştir. Kuran'ı okuyan biri onun Kutsal
Kitaba ilişkin bu açık tanıklığı karşısında irkilir. Bu,
kesinlikle yorum yada bir başka anlama çekmeye
olanak tanımayacak açıklıkta bir tanıklıktır.
-	"Tevrat'ı biz indirdik. Onda bir hidayet, bir ışık
vardır.      Kendisini     Allah'a     adamış     İsrail
peygamberleri, Yahudilere onunla hükmederlerdi.
Bilginler ve din önderleri de, Allah'ın kitabını
korumakla   emrolundukları   için   hepsi   onunla
hükmeder,   onun   Allah'tan   geldiğine   tanıklık
ederlerdi,, (Mâide 44).
-	"Arkadan da Meryem Oğlu İsa'yı - kendisinden
önceki Tevrat'ın doğrulayıcısı olarak-gönderdik.
Ona da, içinde doğru yol ve ışık bulunan İncil'i -
ondan önceki Tevrat'ın doğrulayıcısı ve Tanrıdan
korkanlar için kurtuluş ve öğüt olsun diye - verdik
(Mâide 46).
-	"Sana da hak olarak kitabı - kendinden önceki
kitapları doğrulayıcı ve onlara tanık olsun diye -
gönderdik.  O  halde  aralarında,  Allah'ın  sana
indirdiği ile hükmet,, (Mâide 48).
33

Birinci ayette Kuran, Tevrat'ın sağlam-
lığına, onun sapıklıktan kurtuluş olduğuna tanıklık
ediyor. O'nun Tanrı tarafından kendilerine
korunmak üzere verilmiş Kitap olması gereğince
verecekleri hükümler için peygamberlere rehber
olduğunu belirtiyor.
İkinci ayet, Mesih'in Tevrat'ı doğruladığını
aynı şekilde, içinde doğru yol, ışık ve öğüt bulunan
İncil'inin de kendisinden önceki Kutsal Kitapları
doğrulayıcı olarak geldiğini açıklıyor.
Üçüncü ayet ise Kuran'ın Muhammed'e
Kutsal Kitab'ı doğrulayıcı olarak indiğini, onu
korumakla görevlendirildiğini bildiriyor. Muham-
med'e Tanrı'nın İncil ve Tevrat hakkındaki
gerçeklemesine uygun olarak hükmetmesi
çağrısında bulunuyor.
Kuran daha da ileri giderek Tevrat ve İncil
imanlılarını bu kitaplarda bildirilen öğretilere göre
hükmetmeye teşvik ediyor.
"De ki ey Kitap sahipleri, Tevrat'ı, İncil'i ve
Rabbinizden size indirileni uygulayıncaya kadar
hiçbir temel üzerinde değilsiniz,, (Mâide 68).
Kuran, İncil imanlılarını da kitaplarındaki
34

hükümleri uygulamaya teşvik ediyor. Bunu ihmal
edenleri günahkârlar olarak niteliyor.
"İncil sahipleri Allah'ın, onun içinde
indirdiği (hükümler) ile hükmetsin. Allah'ın
indirdiği ile hükmetmeyenler sapıkların ta
kendileridir,, (Mâide 47).
"Ey iman edenler! Allah'a, O'nun peygam
berlerine, gerek o peygamberlerine indirdiği kita-
ba gerekse daha önce indirdiği kitaba iman edin.
Kim Allah'ı, meleklerini, kitaplarını, peygam-
berlerini ve ahiret gününü inkar ederse o, doğru
yoldan tamamen sapıp gitmiştir (Nisa 136).
Buraya kadar anlattıklarımızdan çıkan
sonuç şu:
1 - Kuran, kitap sahiplerini1 Tevrat ve İncil'deki
hükümleri uygulamaya teşvik ediyor ki bunun bir
diğer anlamı, bu kitapların sağlamlığını, tahriften
uzak olduklarını itiraf etmektir. Çünkü bu iki kitap,
imanlıyı, doğrulukta bulunan "kurtuluş,, konu-
sunda destekler. Onlar aynı zamanda davranış
konusunda da yeterli öğretiyi içermektedir.
(1) Ehl-i Kitap (Ehlu'l-Kitab) Kuran'ın Yahudiler ve Hıristiyanlar için
kullandığı isimdir.
35

2 - Kuran, içlerinde Müslümanlar da olmak üzere
tüm imanlılara Kuran'a ve önceden indirilen
Kitaba yani Tevrat ve İncil'e inanmayı emret-
mektedir. Bu ise Tevrat ve İncil'de bildirilenlere
inanmaları için müslümanlara yapılmış açık bir
çağrıdır.
"Onlar, kendilerine Kitap, yargı ve pey-
gamberlik verdiğimiz kişilerdir. Şimdi bu kişiler bu
kanıtları tanımaz inkar ederlerse biz ona inkar
etmeyen bir topluluğu vekil kılarız. Onlar Allah'ın
doğru yola ilettiği kimselerdir. O halde sen de
onların tuttuğu yola uy,, (En'âm 89-90).
Kuran, Kutsal Kitabın ruhsal konularda da
uygulanmaya elverişli olduğunu itiraf ediyor:
"Hem içinde Allah'ın hükmü olan Tevrat
yanlarında dururken, nasıl oluyor da senin
hakemliğine başvuruyor, sonra da yüz çevirip
gidiyorlar? Onlar inanan kimseler değildir,, (Mâide
43).
Bu ayet, Kutsal Kitabın hükümlerini
uygulayanların artık yargı için başka kitaplara
gereksinim duymadıklarını, onda bulunan ger-
çeğin bilgisini öğrendikten sonra yüz çevirenin ise
imanlı olmadığını açıklamaktadır.
36

"De ki: eğer sözünüzde doğru iseniz Allah
tarafından bu ikisinden daha doğru bir kitap getirin
de ona uyayım,, (Kasas 49).
Bu ayet ise Muhammed'e daha önce
Musa'yı reddettikleri gibi şimdide kendi öğretisini
kabul etmeyenlere ne söylemesi gerektiğini
gösteriyor.
Ona Kutsal Kitap ve Kuran'dan daha doğru
bir kitap getirsinler. "Senden önce kendilerine
vahyettiğimiz erkeklerden başkasını, biz pey-
gamber göndermedik. Bilmiyorsanız Kitap
sahiplerine sorun,, (Nahl 43).
"Kitap sahipleri Tevrat ve İncil bilginleridir.
Eğer bunu bilmiyorsanız gidip onlara sorun.
Çünkü sizin onları doğrulamanız Muhammed'e
inananların doğrulamasından daha kolaydır,,
(Celaleyn Tefsiri S:357).
Bu ayet, Kitabı yazan Allah elçileri ve
peygamberlerinin, Onu Kutsal Ruhun esin-
lemesiyle ve yalnızca vahiy yoluyla yaz-
dıklarına açık bir biçimde tanıklık etmekte ve kanıt
olarak sunduğumuz ayetlerle birlikte
göstermektedir ki, Kuran, Kutsal Kitabımızı doğru
yol, ışık, Tanrı yargısı ve vahiy olarak kabul etmiş,
37

müslümanlara, bilmediklerini bize sormalarını
emretmiştir. Bu, Kutsal Kitabımızın sağlam olup
bozulmadığına Kuran'ın itirafı değil midir?
Tüm bunlar, Mesih elçilerinin Kutsal Kitap
ve vahyinin sağlamlığına ilişkin tanıklığı ile
uyuşmaktadır. Pavlos şöyle diyor: Kitabın tamamı
Tanrı esinlemesi olup bize neyin doğru olduğunu
öğretmek, yaşamımızdaki yanlışı Kabul ettirmek
ve iyilik yolunda bizi düzeltmek için yararlıdır. Bu
Tanrı insanının yetkin ve her iyi işe hazır olması
içindir (II Timoteos'a 3:16-17).
İşte bu nedenle Mesih imanlıları, milattan
önce 400 yılı civarında tamamlanan Eski
Andlaşma kitaplarını Kabul ettiler. Yahudiler Eski
Antlaşma'yı üçe ayırmışlardı:
1	- Tevrat: Musa'nın beş kitabı, Yaratılış, Çıkış,
Levililer, Sayılar ve Tesniye'den oluşur. Tevrat,
Tanrı'nın on buyruğu ile insanlığa yaptığı vaatleri
içermesi bakımından başlangıçtan beri Kutsal ve
değerlidir.
2	- Peygamberler: Bu da iki bölüme ayrılır.
A - Yeşu, Hakimler, Samuel ve Krallar.
B - İşaya, Yeremya, Hezekiel, Hoşea, Yoel,
Arnos,  Obadya, Yunan,  Mika, Nahum
38

Hobakkuk, Tsefanya, Haggay, Zekarya
ve Malaki kitapları.
3 - Yazılar: Mezmurlar, Süleyman'ın Meselleri
Eyub, Nehemya, Tarihler, Neşîdeler
Neşîdesi, Rut, Yeremya'nın Mersiyeleri, Vaiz
ve Ester kitapları.
Yeni Antlaşma kitaplarına gelince, bilgin-
lerin ortak görüşüne göre bu kitaplar Mesih'i
görüp duyan yakın arkadaşlarının hayatta olduğu
günlerde yazılmış ve yayılmıştır. Bunlar, dört İncil,
Habercilerin İşleri, Pavlos'un mektupları, Pet-
rus'un mektupları, Yakub'un mektubu, Yuhan-
na'nın mektupları, Yahuda'nın mektubu ve Vahiy
kitabıdır.
Allah'ın kullarına vahyettiği kitabın neler
içerdiğini özetle söyledik. Tanrı, bu kitabını son
derece büyük bir dikkat ve özenle korudu. Nitekim,
nasıl vahyini yazmaları için güvenilir kişiler
seçtiyse, aynı şekilde onun diğer dünya dillerine
tercümesi için de sadık insanlar seçti. Kuşkusuz
Kutsal Kitab'm bugün yaklaşık 1400 dil ve lehçede
çevirisinin bulunması, Tanrı'nın kitabını sonsuza
dek koruyacağına ilişkin en büyük delildir.
Evet, uluslar gidecek, diller tükenecek,
dünya olduğu gibi değişecek ama, Kutsal Kitap
39

40
sonsuza dek diri kalacaktır. Çünkü onun içinde
Tanrının her zaman ve heryerde, yediden yetmişe
herkese seslenen öğretisi vardır. İsa Mesih ile
kurtuluş öğretisini kastediyorum. Bu öğreti herkes
için geçerlidir. Çünkü Kutsal Kitapta bulunan diri
güç, inanarak Mesih'i kurtarıcı Kabul eden kişiye
kim olursa olsun Tann'nın çocuğu olma hakkını
vermektedir.

IX
SORULMASI GEREKEN
Bütün bunlardan sonra Kutsal Kitab'ın
tahrif edildiğini iddia edeceklere, tarihsel-bilimsel
kanıtlarını, "tahrifjn gerçekleştiği zamanı
sormamız gerekiyor.
Eğer (tahrif) Mesih'ten önce oldu derlerse,
onlara, Mesih'in Kutsal Kitab'ı doğruladığını
bildiririz.
1	- Kutsal Kitap'ta geçen kendisi hakkındaki
peygamberliklerden kanıtlar getirmiştir ki bunların
başında, Mesih'in Nasıra Sinagogunda okuduğu
İşaya  peygamberin  şu  önbildirisi  gelir:   "Rab
Yehova'nın ruhu üzerimdedir: çünkü yoksullara
müjdeyi bildirmek için Rab beni mesnetti. Yüreği
kırık   olanları   sarmak,   sürgünlere   özgürlüğü,
mahpuslara serbestliği duyurmak, Rabbin lütuf
yılını, Allah'ımızın öç alma gününü bildirmek ve
tüm yaslıları teselli için Rab beni gönderdi,, (İşaya
61:1-3).  Müjdeci  Luka,  kendisine  ilişkin  pey-
gamberliği    okuduktan    sonra    Mesih'in    din-
leyicilerine şöyle dediğini haber veriyor: "Bugün
işittiğiniz bu yazı yerine geldi,, (Luka 4:21).
2	- Yahudileri Kutsal Kitabı okuyup incelemeye
41

teşvik etti: "Kutsal yazıları araştırın . . . Çünkü
sonsuz yaşamınızın bunlarda olduğunu sa-
nıyorsunuz. Bana tanıklık edenler de bunlardır,,
(Yuhanna 5:39).
3	- Kutsal Kitapları bilmedikleri ve hükümlerini
uygulamadıkları   için   Sadukileri   azarladı:   "Ne
Kutsal yazıları ne de Allah'ın gücünü biliyorsunuz.
Yanılmanızın sebebi işte bu değil mi?„ (Markos
12:25)
4	- İsa, kutsal yazıları İblis'in denemelerine karşı
silah olarak kullanmıştır. Kutsal Kitap'ta, İsa'nın
(Ürdün çölünde) İblis'in saldırılarını Kutsal Kitab'ın
ayetleriyle  savuşturduğunu  okuyoruz.  Örneğin
birinci denemeyi savuştururken. "İnsan yalnızca
ekmekle yaşamaz, amaTanrı'nın ağzından çıkan
her sözle,, (Tesniye 8:3) dedi. İkinci denemeyi
savuştururken söylediği söz ise şu: "Yazılmıştır,
Tanrı'n     Rabbi     denemeyeceksin.,,     Üçüncü
denemede   verdiği   yanıt   şu:   "Tanrın   Rabbe
tapınacak   ve   yalnızca   O'nun   önünde   yere
kapanacaksın (Tesniye 6:13).
Mesih'in öğrencileri de, yazılarını destek-
lemek için Eski Andlaşma'nın önbildirilerinden
kanıtlar getirmekle öğretmenlerinin yollarına
uydular.
42

a - Yahuda İskaryot Hakkındaki Sözleri: "Çünkü
Mezmurlar kitabında yazılmıştır, konağı ıssız
olsun, içinde oturan bulunmasın, görevini başkası
alsın,, (Mezmur 69:25, 109:8, Habercilerin İşleri
1:20).
b - Kutsal Ruh'un Yerleşmesi Hakkında: "Son
günlerde, diyor Tanrı, tüm insanlığa ruhumdan
dökeceğim; oğullarınız da kızlarınız da peygam-
berlik edecekler. Gençleriniz rüyetler,
ihtiyarlarınız rüyalar görecekler. O günlerde
kadın-erkek, kullarıma ruhumdan dökeceğim.
Onlar da peygamberlik edecekler,, (Habercilerin
İşleri 2:17—18, Yoel 2:28-29).
Şimdi, hiç Mesih yada kendilerine vahyo-
lunan sadık elçilerinin, elçiliklerini ve öğretilerini
uydurma kitaplardan alınmış ayetlerle
kanıtlamaya çalışmaları, bir yandan da insanları
bu kitapları okuyup hükümlerini uygulamaya
teşvik etmeleri olacak iş mi? Mesih ve elçilerinin
tahrif edildiklerini bilmeden Kutsal Kitaplardan
delil getirdiklerini kim söyleyebilir?
Mezhebi meşrebi ne olursa olsun biri kalkıp
böyle bir iddiada bulunmaya kalkışsa, hem elçi ve
peygamberlere gelen vahyin sağlamlığına
sataşmış, hem de Tanrıya, sözünü korumada
43

ihmalkârlık yakıştırmasında bulunmuş olur. Bu
sataşma belki Kuran için daha da şiddetli
olacaktır. Çünkü Kuran Kutsal Kitab'ın sağlam-
lılığına değgin birçok tanıklığı içermektedir.
Eğer tahrif iddiacıları, Yahudiler Mesih'ten
sonra Eski Anlaşma'nın metinleriyle oyna-
mışlardır, derlerse bunun imkansız olduğunu
söyleriz. Eski Antlaşma'nın tüm kitapları Mesih
imanlılarının elinde mercut idi. Şayet Yahudiler'in
bu yolda bir girişimi olsaydı, Mesih imanlıları bunu
her yerde yayarlardı.
Tahrif iddiacıları, Kutsal Kitabı değiştirenler
Mesih imanlılarıdır, derlerse vereceğimiz cevap
bunun mümkün olamayacağıdır. Diyelimki oldu,
bu durumda Yahudiler kıyameti koparmaz mıydı?
Tahrif iddiacıları, Yahudilerle Mesih iman-
lıları Kutsal Kitapları değiştirmek için işbirliği
yapmışlardır, derlerse, kendilerini maskara
yapmış olurlar. Çünkü başlangıçtan beri Mesih
inancına direnip Mesih'in geleceğine inanmayan
Yahudilerin, Mesih imanlılarına yaklaşıp onlarla
anlaşmaları	imkânsızdır.	İmkânsızın
gerçekleştiğini kabul etsek bile acaba Yahudiler
Mesih'i yücelten O'nun tanrılığından sözeden tüm
metinlerin,    olağanüstü    doğumunu,    acılarını,
44

ölümünü ve dirilişini haber veren tüm önbildirilerin
silinmesini şart koşmazlar mıydı? Mesih'i yücelten
bu iddialar hala varolduğuna göre bu türden her
iddia boştur.
Burada hiçbir tahrif iddiacısının görmez-
likten gelemeyeceği bir gerçek var: Mesih
inancının daha ilk günlerinde Eski Anlaşma
kitapları, hem Yahudilerin, hem de Mesih
imanlılarının elinde - Tanrı adamlarının yazdığı
dilde - mevcut idi. Bilginler, her iki tarafın
nüshaları arasında yaptıkları hassas
karşılaştırmalar sonunda herhangi bir fark
bulamamışlardır.
Gene tahrif iddiacılarına sormalıyız, İncil'in
tahrifi ne zaman gerçekleşti? Kuran'dan önce mi
yoksa sonra mı? Kuran'dan önce olmuştur
derlerse, Kuran'ın kendisi onları öyle bir çıkmaza
sokarki kurtulamazlar. Çünkü Kuran, şüphelerden
kurtulması için Muhammed'e Kutsal Kitab'ı
okuyanlara başvurmasını emretmektedir: "Eğer
sana indirdiklerimizde şüphede isen senden önce
Kitap okuyanlara sor,, (Yunus 94).
Her şeyi bilgisi ile kuşatan Tanrının şüp-
helerden kurtulması için Muhammed'i tahrif
edilmiş bir kitabı okuyan kişilere yollaması bir kere
O'nun yüceliğine yakışmaz.
45

Kuran, Kutsal Kitab'ın sağlamlığına ilişkin
tanıklığını şöyle sürdürüyor: "Sana hak ile
kendisinden önceki kitap(lar)ı doğrulayıcı ve
koruyucu kitabı indirdik,, (Mâide 48).
Korumadan amaç, Tanrı'nın kitabında
bulunan kutsal şeriat ve gerçeklerin korunmasıdır.
Bu, iddia edilegelen tahrif, Kuran'dan sonra
gerçekleşmiş olsa, bunun anlamı Kuran'ın
koruyuculuk görevini yerine getirmede yenik
düşmesidir. Bir başka deyişle İncil ve Tevrat'ın
Kuran'dan sonra tahrif edildiğini söylemek
Kuran'ın, bildirdiği en önemli görevi yerine
getirmediği anlamına gelir ki, bu, Kuran inanlı-
larına yöneltilmiş açık bir suçlamadır. Çünkü tahrif
edilmelerinden önce onların İncil ve Tevrat'tan bir
nüsha olsun saklamaları gerekirdi. Madem ki bir
korumadan sözediliyor ortada korunacak bir şey
olması gerekir.
Mesih imanlıları bunu yaptı. Öğretmenleri
Mesih'ten söz eden önbildirileri görünce ken-
dilerini onlar için koruyucu atadılar, tüm dünyaya
yaymak için ellerinden geleni esirgemediler. Öyle
ki bugün Kutsal yazıları 1400 den fazla dilde
okuyabiliriz. Madem Tevrat ve İncil'in Mu-
hammed'e değgin kanıtlar içerdiğine inanıyor-
lardı, niçin böyle yapmadılar?
46

-	"Kitabı biz indirdik, O'nun koruyucuları da biziz,,
(Hier 9).
-	"Allah'ın  sözlerinde  asla  değişme  (imkanı)
yoktur,, (Yunus 64).
-	"Allah'ın  öteden  beri  yürürlükte  olan  âdeti
(sünnet) budur. Allah'ın âdetinde asla değişme
bulamazsın" (Feth 23).
-	"Rabbinin sözü doğruluk ve adalet bakımından
mükemmeldir.   Onun   sözlerini   değiştirecek
kimse yoktur,, (En'âm 115).
-	"Rabbinin Kitabından sana vahyolunanları oku.
O'nun sözlerini değiştirebilecek kimse yoktur.
O'ndan başka sığınak da bulamazsın,, (Kehf
27).
Bu ayetlerde, Tanrı, kimsenin sözünü
değiştiremeyeceğine ilişkin vaadlerde bulun-
maktadır. Çünkü onları Allah indirmiş ve
koruyucusu da O olacaktır. Şimdi galiba şu soruyu
sormamız gerekiyor: "Kuran'ı tüm incelikleriyle
uygulayan bir grup müslüman, Kutsal konulardaki
sorularına cevap aramak için "ehl-i Kitab,, a
gitmek isteseler, ve yolda rastladıkları tahrif
iddiacılarına, Kuran öğretisi gereğince bazı
konuları sormak için ehl-i Kitaba gidiyoruz
deseler; acaba bunlar, gitmeyin, onların kitabı
bozulmuş, tahrif edilmiştir, diyebilirler mi? Diyelim
ki dediler o takdirde bu sadık kişilerin tepkisi ne
47

olabilir? Tahrif iddiacılarını mı doğrulayacaklar
yoksa Kuran'ı mı? "Bilmiyorsanız kitap
sahiplerine sorun!,, (Nahl 43).
Birinci soru peşinden ikinci bir soruyu
getiriyor: Acaba içlerinde, İncil ve Tevrat'ın
bozulduğu, tahrif edildiği düşüncesini yaydıkları
inançsızlar kalkıp aynı suçlamayı Kuran'a
yöneltseler. "Kuran tahrif edilmiştir,, deseler, tahrif
iddiacıları ne cevap verirler? Biricik silah, Allah'ın
Kutsal Kitaplarını her türlü tahriften koruması
gerçeğini kaldırıp attıktan sonra bu inançsızlara
hangi silahı doğrultacaklar?
Üçüncü bir sorumuz daha var: Tahrif
iddiasını kabul eden müslümanların çoğun-
luğunun şu Kuran ayetleri karşısındaki tavrı
nedir?
- "Bu, kendisinde şüphe olmayan, Tanrıdan
korkanlar için doğru yolun ta kendisi olan kitaptır.
Onlar gaybe inanır, namazı dosdoğru kılar,
kendilerine rızk olarak verdiklerimizden de
harcarlar. Onlar sana indirilene de, senden önce
indirilenlere de inanırlar. Ahirete ise, şüphesiz bir
bilgi ve inanç beslerler. İşte onlar Rablerinden
gelen doğru yolun üzerindedirler. Kazananlar işte
onlardır,, (Bakara 1-5).
48

- "Deyin ki, biz Allah'a, bize indirilene, İbrahim'e
İsmail'e, İshak'a, Yakub'a ve torunlarına indirilen-
lere, peygamberlere Rableri katından verilenlere
iman ettik. Onlardan hiçbirini diğerinden ayır-
mayız. Biz Allah'a boyun eğmişizdir,, (Bakara
136).
Kuran, kendisine iman edenlere, tahrif
edilip değiştiğini bile bile daha önce indirilmiş
"Kitap,, ile Kuran arasında ayırım yapmamalarını
nasıl emredebilir? Tahrif iddiası Tann'nın
güvenilirliğine yöneltilmiş bir suçlama değil midir?
Gerçeği Tarihten Öğren
Tarihi bilen herkes, Meşin imanlılarının,
elçiler yüzyılının başından miladi dördüncü
yüzyıla kadar putperestler ve Yahudilerce
ezildiklerini, işkence gördüklerini görür. Onlar bu
son derece şiddetli işkencelere, tüm dünyayı hatta
bizzat kendilerine işkence edenleri dahi dehşete
düşüren bir sabırla dayanmışlardır. Bu olağanüstü
sabrın kaynağı onların Kutsal Kitaba olan
imanları, ilkelerine sıkı sıkıya bağlılıklarıdır.
Tarih, onların Mesih'in, ölümde bile sadık
ol, sözünü dinleyerek nasıl sevinçle şehadete
atıldıklarını anlatır. Onların çoğu Mesih'i ve İncil'ini
49

inkâr etmeyi reddettikleri için akıl almaz
işkencelere uğradılar. Kurtuluş uğrunda ölümün
her türünü, yaşamın geçici zevkine tercih
etmişlerdi.
Mesih inancının sicillerini aç. Çok daha
hayırlı bir dirilişe erişmek için özgürlüğü kabul
etmeyip işkencelere uğramış tanıklar kervanı ile
karşılaşırsın. İncil ilkeleri uğrunda bunca acıya
katlanan, her şeylerini feda eden Mesih inan-
lılarının Kitaplarını bozup değiştirdiklerine kim
inanabilir?
Mesih imanlıları, karşılarında elçinin aşa-
ğıdaki sözü dururken acaba - kim olursa olsun -
kimseye Tanrının İncil'ini bozma izni verirler mi?
"Biz, yada gökten bir melek bile size bildirdiğimiz
müjdeden başka bir müjde bildirirse lanet olsun,,
(Galatyalılara 1:8).
Tahrif iddiacısına sorarım: Mesih iman-
lılarını, Kutsal Kitap'larını bozmaya itecek sebep
nedir? Bu neden, sonsuz yaşamdan daha değerli
olabilir mi? Ruhlanyla, kanlarıyla taptıkları Rableri
ve Kurtarıcıları onlarla olan ahdini, güvenilir elçisi
Yuhanna aracılığı ile verdiği şu bildirisi ile
mühürledi: "Bu kitabın peygamberlik sözlerini her
işitene tanıklık ediyorum ki eğer bir adam bunlara
50

bir şey katarsa, Allah'ta bu kitapta yazılmış olan
belaları ona katacaktır. Eğer bir adam bu
peygamberlik kitabının sözlerinden çıkarırsa Allah
bu kitapta yazılmış olan yaşam ağacından ve
kutsal şehirden onun payını çıkaracaktır,, (Vahiy
22:18-19).
Eğer, tahrif Kuran'dan sonra gerçekleşti,
derlerse, bu kez aşağıdaki gerçeklerle burun
buruna gelirler.
1	- Mesih inancı Anadolu, Arap memleketleri
kuzey Afrika ülkeleri, İran, Hindistan ve Avrupa da
yayılmıştı. Şimdi, bu denli çeşitli ve birbirinden
uzak ülkelere yayılmış olan Mesih imanlılarının
İncil'i değiştirmek üzere toplanıp anlaştıklarını
sağduyu kabul edebilir mi?
2	- Bu ülkelerde Mesih inancını kabul edenlerin
tek bir dili yoktur, farklı dilleri konuşuyorlardı. Yüce
Kitabın bütün bu dillerde çevirisinin bulunması -
özellikle birbirlerinin konuştuğu dili bilememeleri
nedeniyle - Kutsal yazıları değiştirmek için bir
araya gelmelerini imkânsız kılmaktadır.
3	- Mesih imanlıları dördüncü yüzyılda, aralarında
mezhepsel inanç farkları olan bir çok topluluğa
ayrılmışlardı.   Bu   toplulukların   her  biri,   kendi
51

52
görüşünü Kutsal Kitab'ın ayetleri ile destek-
lemeye çalışıyordu. Bu yüzden tefsir üzerindeki
tartışmalar çoğaldı. İnançsal ayrılıkların
incelendiği konseyler toplanmaya başladı. Bu
konseylerin en ünlüsü İznik konseyi olup Arius ve
arkadaşlarının sapık öğretisini geçersiz kılmıştır.
Bu durumda Mesih imanlılarının Kutsal Kitabı
tahrif etmek üzere birleştikleri iddiası boşlukta
kalıyor. Tahrif iddiacılarına tekrar soruyoruz: Bu
tahrif ne zaman ve nerede oldu? Kimler yaptı ve
aralarındaki anlaşma nasıl gerçekleşti? Uğraşları
olayları kaydetmek olan güvenilir tarihçiler
dünyamızda her zaman bulundu. Acaba biri çıkıp
bize, dilde ve inançta farklı Yahudi-Hıristiyan
dinlerine mensup kişiler arasında yapılan, ve
içinde Tanrının kelamı ile oynanan bir toplantının
varlığından yüzeysel bile olsa sözeden putperest
veya Yahudi yada Müslüman bir tarihçi ismi
verebilir mi? Böyle bir şey olmuş olsa, Yahudilerle
Mesih imanlılarının bu işbirliğine tanıklık edecek
tek bir gerçek nüshayı kimse saklayamaz mıydı?

X
TAHRİF KONUSUNDA MÜSLÜMAN
BİLGİNLERİN SÖZLERİ
Önceki bölümlerde Kuran'ın Tevrat ve
İncil'i, Tanrı sözü olarak kabul ettiğini, Tanrı
sözünün değiştirilip döndürülmesinin ise imkansız
olduğunu üstüne basa basa vurguladığını gördük.
Bu tanıklık doğru ise varılacak sonuç İncil ve
Tevrat'ın kesinlikle tahrif edilemeyeceğidir. Ne
Kuran'dan önce ne de Kuran'dan sonra!
Gerçekten de Hindistan'daki bilginler bu
konuyu Kuran'ın ışığı altında dikkatle ince-
lediklerinde Kutsal Kitap'ların kesinlikle
değişmediğine, çoğunluğun deyimiyle tahrif
olunmadığına, yalnız ortada Yahudilerin birtakım
yorumları bulunduğuna kani olmuşlardır.
Adı geçen hakbilir kişiler belki bu kanıya
Fahruddin el-Razi, Celaluddîn el-Suyutî ve Ebu
Cafer el- Taberî gibi bilginlerin bazı Kuran
ayetlerine yaptıkları tefsirler yoluyla ulaşmışlardır.
- "Yahudilerden kimileri, kelimeleri yerlerinden
değiştirirler, dillerini eğip bükerek, dine de
saldırarak derlerki: Sözünü dinledik İsyan ettik. İşit
ey işitmez olası, bak bize (räinä),, (Nisa 46).
53

Şimdi belli başlı tefsirciler bakalım bu ayeti
nasıl tefsir etmişler:
-"Yahudilerden bir topluluk Muhammed'in yanına
gidip O'na herhangi bir konuda sormayı, yanından
ayrıldıktan sonra da vermiş olduğu cevabı
değiştirmeyi adet edinmişlerdi,, (Fahruddin el-
Räzi Mefätihu'1-Gayb C:ll).
-	"Yahudilerden bir topluluk Allah'ın Tevrat'ta
bildirdiği,   Muhammed   hakkındaki  sözleri  yer-
lerinden değiştirir, Muhammed kendilerine bir şeyi
emrettiği zamanda O'na, sözünü duyduk (ama)
emrine baş kaldırdık, işit ey işitmez olası, derlerdi.
O'na ayrıca dillerinde küfür anlamında kullanılan
"räinä„   derlerdi.   Onlar   bunu   dillerini   eğerek
İslam'a kara çalmak için yaparlardı,, (Celaluddîn
el-SuyûtîEI-Durru'l-Mensûrfîel-tefsîrel-Me'sûrc:
I S: 78).
-	"Yahudiler Muhammed'e küfreder, O'na en
çirkin sözlerle eziyet ederlerdi. Örneğin, sağır
olasıca bizi dinlesene, derlerdi. "Räinä,, kelimesi
ise - İbnu Vehb kanalı ile öğrenildiğine göre -
yanlış söz demek olan rain anlamına gelmektedir,,
(Cami el-Beyan fî tevîl el-Kuran c: II S: 73).
Bu tefsirlere göre, Yahudiler Kutsal Kitabın
54

metinlerinden, ne birşey çıkarmışlar, ne de bir şey
katmışlardır. Tek yaptıkları dil eğerek sözün
anlamını değiştirmeleridir.
- "Ey ehl-i kitap, size - kitaptan gizlemekte
olduğunuz şeylerin bir çoğunu açıklayan, bir
çoğundan da geçiveren elçimiz gelmiştir,, (Mäide
15).
İmam Fahruddîn el-Razî bu ayetin
tefsirinde, Yahudiler, diyor, Tevrat'ı (Tesniye
22:23-24) okurlarken ağızlarını eğerler, taşlama
ile öldürmek anlamındaki ayeti sopa cezası
biçimine döndürürlerdi.
Taberi ise şunları söylüyor: "Yahudiler
Muhammed'e gelip "taşlama cezası,, hakkında
sormuşlardı. Bir evde toplandılar. Muhammed, en
bilgiliniz kimdir, dedi. İbnu Surya'yı gösterdiler.
Muhammed, en bilgilileri sen misin diye sordu.
İbnu Surya, onlar öyle iddia ediyor, cevabını verdi.
Muhammed, Musa'ya Tevrat'ı verip, Tur'u
kaldıran, kendileriyle anlaşmalar yapan Allah
adına ondan söz istediğinde İbnu Surya'yı bir
korku aldı ve, kadınlarımız, dedi, son derece
güzeldir. Bu yüzden aramızda adam öldürme
çoğaldı. Azalmaya başladık. Sonunda zina yapan
kadın ve erkeğe yüz sopa vurup başlarımızı
55

kazıtmaya karar verdik. O zaman Muhammed
taşlama cezasını uygulamalarına karar verdi,,
(Cämi el-Beyän C: II).
-	"(Yahudiler)   Allah,   hiçbir   insana   bir   şey
indirmemiştir,    demekle    Allah'ı    gereği    gibi
değerlendiremediler. De ki: Musa'nın insanlara
ışık ve yol gösterici olarak getirdiği Kitab'ı kim
indirdi? - ki siz onu kağıtlara yazar bir kısmını
gösterip çoğunu gizlersiniz,, (En'am 91).
Kadı Beydavî, Razî ve Taberî, "tahrîf,, in
bazı Tevrat metinlerini gizleyerek gerçekleri
çarpıtmak anlamına geldiğinde söz birliği
içindedirler. Onlara göre Yahudiler, Tevrat'ı
kağıtlara yazdılar.Bu yazdıklarının bir bölümünü
insanlara gösterdiler ama çoğunu sakladılar.
Bunları bir sır olarak herkesten gizliyorlardı.
Yaptıkları bu işin iğrenç ve kötü olduğuna
katılıyoruz. Ancak,"kağıt saklama,, ile metin tahrifi
ayrı ayrı şeylerdir.
-	"Onların size inanacaklarını  mı  umarsınız?
Onlardan bir topluluk vardır ki Allah'ın kelamını
dinlerlerdi de anladıktan sonra, bile bile tahrif
ederlerdi,, (Bakara 75).
56

Taberî tefsirinde şunları okuyoruz: "Bazı
bilgili kişiler Musa'ya, ey Musa, dediler, biz Allah'ı
göremiyoruz. Seninle konuşurken bize O'nun
sözünü işittir. Musa bunu Allah'tan diledi. Allah,
olur, yalnız onlara paklanmalarını, elbiselerini
temizlemelerini, oruç tutmalarını emret dedi.
Allah'ın bu emirlerini yerine getirdiler. Musa onları
Tur'a çıkardı. Üzerlerini bir bulut kaplayınca
Musa'nın emriyle yere kapandılar. Musa, Allah ile
konuşuyor, onlar da Allah'ın sözünü duyuyorlardı.
Tanrı onlara emirler ve yasaklarda bulundu.
Duyduklarını anladılar. Sonra Musa onları İsrail
oğullarına götürdü. Yanlarına vardıklarında
içlerinden bir topluluk Musa'nın emirlerini
değiştirdi,, (Cami el Beyan 0:111 S: 170).
Bu metinden anlıyoruz ki Yahudi bilgin-
lerinden bir topluluk dinleyip anladıkları sözün
anlamını değiştirmişler; ancak diğerleri duy-
duklarına sadık kalmışlardır.
- "Yahudilerden kimileri durmadan yalana kulak
verir, başka bir topluluk hesabına casusluk eder,
sözleri asıl yerlerinden değiştirirler,, (Mäide 41).
Suyutî "Celäleyn,, isimli tefsirinde bu ayeti
şöyle açıklıyor: "Bu ayet, Hayber Yahudilerinden
bir grup hakkında inmiştir. Onlardan iki kişi zina
57

yaptılar ancak, bunları taşlayarak öldürmek
istemediler. Bunun üzerine bu iki kişinin
Tevrat'taki hükmünü sormaları için Kurayza
kabilesinden bir topluluğu Muhammed'e yolla-
dılar. Burada Yahudilerin "tahrif,, te bulunmakla
suçlanmaları şundan dolayıdır: Hayber Yahudileri
bu gönderdikleri adamlara, eğer Muhammed'in
fetvası kırbaç cezası olursa kabul edin, ama
taşlamaya karar verirse sakın kabul etmeyin,
dediler,, (El-Durr el-Mensûr S: 150).
Şu soruyu sormamız gerekiyor: Tevrat'ı
tahrif eden bu Yahudiler kimlerdir ve bu işi hangi
yüzyılda yapmışlardır? İmam Razî onların
Muhammed'in çağdaşları olduğunu ileri sürüyor.
Ancak Mefatîh el-Gayb adlı tefsirinde, tahriften
kastedilen, diyor, çeşitli söz hileleri ile bozuk
yorumlar yapıp ortaya asılsız şüpheler atmak, bir
sözü gerçek anlamından, bozuk bir anlama
çekmektir ki sapıklar, mezheplerine uygun
düşmeyen ayetlere her zaman bunu uygu-
lamışlardır.
Biz burada Yahudilerin paklığını savun-
muyoruz, fakat herkes bilsin ki, Yahudiler, Tevrat
ayetlerini değiştirmeye cesaret edemezlerdi.
Zaten Kuran'da da böyle bir itham yoktur. İşaret
etmemiz gereken bir başka önemli nokta, Kuran'ın
58

kesinlikle Mesih imanlılarını, İncil'i tahrif etmekle
suçlamamış olmasıdır.
Şimdi Kutsal Kitab'ın tahrif edildiğini yada
"gerçek kitab,, in elimizde olmadığını öne süren
kişiye şunu deriz: Böyle bir iddiada bulunman,
Kutsal Kitab'ın gerçek olup batılın ona önünden
veya arkasından yaklaşamayacağına tanıklık
eden açık Kuran ayetlerine inanmadığını gösterir.
Gördük ki, Kuran'ın en önemli amaçlarından birisi
de O'nun Kutsal Kitab'ı doğrulayıcı olarak gelmiş
olmasıdır.
59
Allah'a, elçilerine ve kitaplarına inanan bir
kimse, Allah, Kuran'ı uydurulmuş, karıştırılmış bir
kitabı doğrulasın diye indirdi, diyemez her halde!

YARIŞMA
Aşağıdaki sorularla sana elindeki bu
kitabın bir özetini soruyoruz. Bundan amacımız
bilgilerini sınamaktır. Göndereceğin cevaplar
karşılığında, kitaplarımızdan birini hediye olarak
yollayacağız.
1)	Kutsal  Kitab'ın sonundaki önbildiri neyi
ifade ediyor?
2)	Nuh neyi vaazetti ve hangi devirde?
3)	Hangi   kitaptan   itibaren   Kutsal   Kitap'ta
olaylar ayrıntılı olarak kaydedilir?
4)	İran kralı Artahşaşta zamanında Ezra ve
Nehemya neyle meşgul oldular?
5)	Vahyinin yok olmayacağına ilişkin Allah'ın
sayısız tanıklıklarından birisini belirt.
6)	Allah'ın, peygamberlerine değgin sayısız
tanıklıklarından birini belirt.
7)	Peygamber      ve      elçilerin,      Allah'ın
kendileriyle         konuştuğuna        değgin
tanıklıklarından birini belirt.
8)	Hıristiyan Kilisesinin elinde Kutsal Kitab'ın
kaç eski nüshası bulunuyor, adları nedir?
9)	Kutsal Kitab'ın kaç eski yazması bulundu?
10) Kutsal Kitap yazmalarından birini ve tarihini
yaz.
60

11)	Kutsal Kitab'ın değerine ilişkin arkeolojinin
tanıklığı nedir?
12)	Kutsal Kitab'ın sağlamlığma tanıklık eden
bir Kuran ayeti belirt.
13)	Eski Andlaşma kaç kısma ayrılır?
14)	Yeni Andlaşma kaç kitaptan oluşur?
15)	Kutsal    Kitab'ın    tahrif    edildiği    fikrini
reddeden bir Kuran ayeti yaz.
16)	Hindistan'daki      müslüman      bilginlerin
ulaştıkları sonuç nedir?
Cevaplarını  açık adresinle birlikte aşa-
ğıdaki adrese postala.
61
ESENLİK YOLU    PK: 66 • CH 8486 RIKON
(İSVİÇRE)

Değerli okuyucu
Okumuş olduğun bu kitapçık, zihninde bir takım
soru işaretleri doğurmuş olabilir. Kafanı
kurcalayan, cevaplayamadığın Sonsuz Kurtuluş
ve İman gibi ruhsal konulardaki sorularını, bize
yazdığın takdirde içtenlik ve sevgi ile
cevaplamaya hazırız.
62
Yayımcılar

ESENLİK
YOLU
P. O. BOX 66
CH-8486 RIKON
İSVİÇRE

>:    ' ÇÖLDE
■,     ÇAĞIRANIN
;'Cİ_ ..   .   -. SESİ
RABBİİV ;
YOLUNU /
HAZIRLAYIN!

V7IP/C/ RUHSAL
YAYINLAR,
İNCİL-KURAN
KARŞILAŞTIRMALARI
1986

A.) ALLAH VE MESİH        Yazar	Sayfa   Ücret DM
KUTSAL ÜÇLÜKTE
ALLAH'IN BİRLİĞİ	Zekeriya Butrus    64        3.-
İNCİL'DE VE KURAN'DA
MESİH	Abdulfadi	84        4.-
MESİH HAKKINDA
NE DÜŞÜNÜYORSUN ?     Abdulmesih	24        1.-
B.) KURTULUŞ
İSLAM'DA VE MESİH
İNANCINDA
GÜNAH VE BAĞIŞ	İskender Cedid      56        2.50
İNCİL'DE VE KURAN'DA
ÇARMIH	İskender Cedid     44       2.-
İŞTE KURTULUŞUN
HAZIR	Abdulmesih	48        2.-
C.) ALLAH'IN SÖZÜ DEĞİŞMEZ
TEVRAT VE İNCİL'İN
DEĞİŞMEZLİĞİ	İskender Cedid      64        3.-
Bu listede bulunan kitapların tümü Arapça'dan çevrilmiştir. Yayınla-
rın İngilizce çevrisi de temin edilebilir. İstenilen yayının yanısıra
dilinin de belirtilmesi rica olunur.

İNCİL'DEN UTANMAM
ÇÜNKÜ O
HER İMAN EDENE
KURTULUŞ İÇİN
ALLAHIN GÜCÜDÜR
Romalılara 1:16